[Marvin Carlson]
Verovatno najizraženija karakteristika teorijskih razmatranja pozorišta tokom poslednjih dvadeset godina je plodno ukrštanje ove oblasti proučavanja sa društvenim naukama. Tradicionalno, pozorišni teoretičari su tražili inspiraciju, pojmove i analitičke strategije u delima teoretičara književnosti ili filozofa, dok se danas pre oslanjaju na radove analitičara kulture... Promene koje su nastale kao rezultat ovog ukrštanja su ogromne; i same te oblasti su time zaista značajno rekonfigurisane.
