openEDsource

One of the first comments I could call out after the performance of The Theatre of Repetitions was: finally! Finally an event where music and theatre engage on an autonomous third plane of philosophy, saved from the obsessive search for a suitable Musik+Theater relationship whereby the capacity for representation in music traditionally is weighed against theatrical staging.

Jedna od velikih i dramatičnih konfrontacija unutar umetnosti XX veka bila je borba između anti-teorijskog i pro-teorijskog pristupa modernoj umetnosti i kulturi. Anti-teorijski modernizam bio je temelj modernističkog građanskog mainstreama. Pro-teorijski pristup unutar modernizma je bio povezan sa interdisciplinarnim taktikama avangardnih i neoavangardnih pojava koje su nastajale kao kritičko pružanje otpora visokomodernističkom mainstreamu.

Ivana Sajko je rođena u Zagrebu, 1975. Diplomirala je dramaturgiju na Akademiji dramske umetnosti, gde danas predaje, i magistrirala književnost na Filozofskom fakultetu u Zagrebu. Takođe je rediteljka, teoretičarka pozorišta i dramska književnica. Za roman Rio bar dobila je Vjesnikovu nagradu za najbolje prozno delo. Njene drame se izvode širom sveta. Sajko je jedna od urednica časopisa Frakcija i književnog časopisa Tema, kao i suosnivačica teatarske grupe BAD. co.

Verovatno najizraženija karakteristika teorijskih razmatranja pozorišta tokom poslednjih dvadeset godina je plodno ukrštanje ove oblasti proučavanja sa društvenim naukama. Tradicionalno, pozorišni teoretičari su tražili inspiraciju, pojmove i analitičke strategije u delima teoretičara književnosti ili filozofa, dok se danas pre oslanjaju na radove analitičara kulture... Promene koje su nastale kao rezultat ovog ukrštanja su ogromne; i same te oblasti su time zaista značajno rekonfigurisane.

Skopofilični nagon (zadovoljstvo gledanja druge osobe kao erotskog objekta), i, u protivrečnosti s njim, ego libido (obrazovanje procesa identifikacije) deluju kao mehanizmi na koje cilja tradicionalni narativni film. Slika žene kao (pasivnog) sirovog materijala za (aktivni) pogled muškarca odvodi argument u strukturu reprezentacije, dodajući mu još jedan sloj koji zahteva ideologija patrijarhalnog poretka onako kako je razrađena u svojoj omiljenoj kinematografskoj formi – iluzionističkom narativnom filmu.

When Marx undertook his critique of the capitalistic mode of production, this mode was in its infancy. Marx directed his efforts in such a way as to give them prognostic value. He went back to the basic conditions underlying capitalistic production and through his presentation showed what could be expected of capitalism in the future. The result was that one could expect it not only to exploit the proletariat with increasing intensity, but ultimately to create conditions which would make it possible to abolish capitalism itself.

In order to write about the actual situation of contemporary dance in Serbia, I must begin by conceptualizing and contextualizing the local dance scene through its synchronic relationship with neighboring scenes and other European or Western scenes. As contemporary dance is a new phenomenon in Serbia, there are two problematic theses that I would like to put forward as starting points.

He staged a building, some kind of historical site. he invited his colleagues and friends to stage the site and to direct themselves and to direct it themselves so they did a coming and going of friends and colleagues and friends and colleagues of friends discussing their work discussing proposals of work working working together a platform of exchange of merging of the smoothiest way to produce and gain knowledge of experiencing and training of invention a performance a strange performance a permanence