[savremeni ples] Ko bi hteo mamu kao moju? / Dalija Aćin / Nedelja 24. januar u 20h / Malo pozorište "Duško Radović", Beograd
podaci
Premijera, 24. januar u 20h
Prva repriza, 25. januar u 20h
Predstava traje 45 minuta. Kapacitet mesta je ograničen. Molimo Vas da kontaktirate pozorište "Duško Radović" radi rezervacije karata.
011/ 3243200
062/ 236228
učesnici
koncept i koreografija: Dalija Aćin
izvođenje: Dalija Aćin, Milan Marković (real time dramaturška intervencija audio materijalom), Marisa Aćin (glas)
video materijali: Dalija Aćin, Marisa Aćin
dramaturško-konceptualna podrška: Teorija Koja Hoda (Bojan Đorđev, Siniša Ilić, Ana Vujanović)
grafički dizajn: Mihailo Ršumović
opis
Nesvakidašnja, intimna i provokativna predstava Ko bi hteo mamu kao moju? bazira se na preispitivanju različitih aspekata odnosa majke i deteta, iz perspektive deteta kao stalno prisutnog “kritičkog oka”. Predstava se naročito fokusira na suočavanje istovremenih pozicija Dalije Aćin kao autorke i kao majke. Kompleksnost ove životne situacije, donosi na scenu svakodnevno pitanje: Kada si (i) roditelj, koliko imaš prava na sopstvene životne izbore: prijatelje kakve želiš, profesiju, emotivne odnose, stil života…?
Odluka autorke da sa svojom ćerkom proizvede predstavu u kojoj dete ima aktivnu ulogu partnera, kao i gest uvođenja realne životne situacije na (javnu) scenu, govori o potrebi da se odnos majke i deteta preispita i sagleda na načine koji prevazilaze okvire dobro-poznatih i bezbednih pozicija i uloga.
Predstava se zasniva na dokumentarnim materijalima – home video iz svakodnevnog života Dalije i Marise i zvučni snimak intervjua sa Marisom o njenom viđenju Dalije kao majke – i, sa druge strane, na Dalijinom plesnom solou, koji nastaje nezavisno od njihovog porodičnog života. Međutim, sama predstava nije dokumentarna. Scenska postavka podrazumeva (parcijalnu) improvizaciju, u kojoj Milan Marković uživo selektuje sirovi materijal intervjua, postavljajući ga kao izazov Dalijom plesnom materijalu. Ovo delegiranje oduzima majci/autorki konačnu kontrolu kako nad dešavanjima na sceni i tako i nad interpretacijom Marisinih izjava, ostavljajući mogućnost poigravanja sa necenzurisanim snimcima, “poželjnim i nepoželjnim” izjavama i iznenadnim spojevima Dalijinog plesa i Marisinih komentara.
Produkcija: Stanica Servis za Savremeni ples i Malo Pozorište Duško Radović
Produkciju je podrzalo Ministarstvo Kulture Republike Srbije
